لندي

جانانه خپل وطن ته راشه
که خلک ډېر دي پرې اباد دي خپل کورونه
جانان مې لاړو اسماني شو
اسمان چې ځمکې ته راځي قيامت به وينه
جانانه راشه چې پخلا شو
عمر د ژمې مازديګر دی تېر به شينه
چې چېرته ته وای هلته زه وای
نصيب تقدير مې له تا لرې ګرځوينه
چې خط مې وايي ورته ژاړه
ماچې ليکه ورته مې ډېرژړلې دينه
چې عاشقي يې کړې نه وي
د پادې خر دی سبا ځي بېگا راځينه
چې کله کله راپه ياد شې
دېوال ته کېنم ځانته غلی وژاړمه
چې يوړم يوړم اوبو يوړم
چې بې ګودره ګډ يدم اوبو به وړمه
څوک مې د حاله خبر نه دی
لکه چنار مې په ډډ اور ولګېدنه

Dr mushfiq othmanzai
١ / ١٠ / ١٣٩١
ټولې رايې : ١٠١١
اوسط ستوري :
تاسې يې وارزوئ :