زما ځان

ستا دردونو اندیښمند کړمه زما ځانه
چے وقت مے هیر کړو په اسمان یم یا په ځمکے

ستا یادونه مے په ژوند کے هیر به نشے
که څوک راکے د تول نړے واکونه

ستا ځوانے مے سترګے دګے کړل له اوښکو
لکه باران غونے وریګے په تګے بیابان کے

ته میلمه وے ما ویلے نشو زما ځانه
ته خو لارے موږ دے پرے خودو په ارمانه

زما پریک شو ارمانے زړه زما خانه
خداے د اښکاره نکړے داسے درد په هس مکانه

خاورے وریدے ستا په تک زموږ په کور کے
بل مینه نوه په زړه ګے بی تانه

د دردنو زمانے زه په ژړا کړم
ستا هجران دوب اندیښنو کړم

ته خو لارے په خندا د جهانه
تول کلے کور په ژړا کړو زما ځانه

ستا جدایے بل کړ ے اوردی زما ځانه
خداے درکړے وه جنته په اسمانه

Dr mushfiq othmanzai
٢٥ / ١ / ١٣٩٢
ټولې رايې : ٩٧٩
اوسط ستوري :
تاسې يې وارزوئ :